Επανέκδοση βιβλίων του Αντώνη Σιμιτζή
![](https://senariografoi.gr/images/content/stories/old-stories/053_650101571.jpg)
1. Το μυθιστόρημα «Ο Καπιταλιστής» πρωτοκυκλοφόρησε πριν 30 χρόνια, αλλά συνεχίζει να είναι επίκαιρο και ξαναβγαίνει κατά διαστήματα… Πρόκειται για μια κοινωνικοπολιτική σάτιρα του Συστήματος με κεντρική ιδέα, «Πλήρωσέ με, δούλωσέ με!». Η ιστορία αρχίζει με πρότυπο μια μικρή ελληνική πόλη, σύγχρονη, με τις ανάγκες τις που αρχικά είναι φυσιολογικές, και που σε λίγο, με το χρήμα που αποκτά, γίνονται οι σύγχρονες αφόρητες ανάγκες ενός αχαλίνωτου τεχνολογικού πολιτισμού. Ακολουθούν οι απίστευτες ακρότητες εθελουσίας υποταγής των κατοίκων της στην ευφορία του δικού τους αυξανόμενου πλούτου… Έστω και αν το θέμα φαίνεται γνωστό, η ιστορία είναι ευρηματική, η εξέλιξη απρόβλεπτη, το χιούμορ από τη σάτιρα ανεπανάληπτο!
2. «Η Πάπισσα Ιωάννα», το πασίγνωστο από 150ετίας μυθιστόρημα του Εμμανουήλ Ροΐδη, που κάθε του έκδοση δημιουργεί θύελλες, αναγκαία μεταφερμένο στην τρέχουσα γλώσσα, από τον Αντώνη Σιμιτζή. Οι λόγοι αυτού του εγχειρήματος είναι δύο: ο πρώτος, ότι το κείμενο, λόγω καθαρεύουσας του πρωτοτύπου, είναι απλησίαστο στο ευρύ κοινό, και ο δεύτερος, ότι οι πάμπολλες αναφορές του σε ιστορικά γεγονότα, καταστάσεις και πρόσωπα, μας είναι πλέον άγνωστες. Αυτά όλα ερευνήθηκαν, ήλθαν στην επιφάνεια, έγιναν καταληπτά, και ανέδειξαν για άλλη μια φορά το χιούμορ, την ευρηματικότητα και τη σάτιρα του Ροΐδη, πράγματα θαμμένα χρόνια… Το βιβλίο ρέει σαν σημερινό. Τα ντοκουμέντα που αναφέρει στη μυθιστορηματική πλοκή του και στις απολαυστικές σημειώσεις του, παραμένουν εντελώς επίκαιρα! Σε βαθμό που πλησιάζουν τα όρια ενός καινούργιου αφορισμού του!…
3. «Φύλαξέ μου τις Παλιές Φωτογραφίες», το μυθιστόρημα που αναφέρεται στη δεκαετία του '50, είναι ξανά τόσο επίκαιρο: Μιλά για τη μεγάλη μας μετανάστευση προς κάθε γη! Που στις μέρες μας το κενό της γεμίζει με την κάθοδο των Βορείων… Η εποχή εκείνη γίνεται περιπέτεια, και αποκαλύπτει μια κοινωνία εξαιρετικά δημιουργική, ανθρώπινη, γεμάτη αγάπες, μίση, πάθη, όνειρα, έρωτες και τραγωδίες! Όπως είναι κάθε φυσιολογική κοινωνία, με μικρούς, μεγάλους, νέες και νέους, και φυσικά την αφαιμαγμένη μαγιά που έμεινε πίσω. Το φευγιό εκείνων, είμαστε εμείς σήμερα. Αλλά, παρ' όλες τις δεκαετίες της φυγής τους, το συναίσθημα μένει σχεδόν ατόφιο, αναζητώντας τη συνέχεια στα πρόσωπα που επιστρέφοντας ξανανταμώνουν κάπως. Μια ιστορία που δεν έληξε ακόμη, παρ' όλα τα 50 φευγάτα χρόνια.
Ενημέρωση: 09-02-2009